تفاوت اوردنچر با پروتز کامل (دست دندان) چیست و کدام برای شما مناسب تر است؟ 🦷

بررسی تفصیلی و علمی تفاوت‌های اوردنچر و دست دندان سنتی

۱. نحوه اتصال، تکیه‌گاه و میزان ثبات در دهان

دست دندان سنتی متکی بر بافت نرم لثه است و تنها به واسطه چسبندگی بزاق و مکش در جای خود می‌ماند. کوچک‌ترین تغییر در بافت لثه یا کاهش ترشح بزاق، ثبات آن را به شدت مختل می‌کند. اما در اوردنچر دندان، اتکای اصلی بر روی پایه‌های محکم تیتانیومی است که درون استخوان فک جوش خورده‌اند. پروتز روی این پایه‌ها قفل می‌شود و امکان هیچ‌گونه لغزش، جابه‌جایی یا افتادن ناگهانی را ندارد.

۲. حفظ ساختار استخوان فک و جلوگیری از پیری چهره

هنگام جویدن غذا با دندان‌های طبیعی، نیروهای وارده از طریق ریشه به استخوان فک منتقل شده و باعث تحریک سلول‌های استخوان‌ساز می‌شوند. دست دندان سنتی این فرآیند را بازسازی نمی‌کند و با اعمال فشار مستقیم روی بافت لثه، تحلیل استخوان را سرعت می‌بخشد. با کاهش ارتفاع استخوان فک، چانه به بینی نزدیک‌تر شده، لب‌ها به سمت داخل فرورفته و خطوط اخم و پیری روی چهره عمیق‌تر می‌شوند. در مقابل، پایه‌های ایمپلنت در اوردنچر دندان نقش ریشه طبیعی را ایفا کرده، استخوان را فعال نگه می‌دارند و از تحلیل فک و تغییر فرم چهره جلوگیری می‌نمایند.

۳. قدرت جویدن و بازدهی تغذیه ای

قدرت جویدن فردی که از دست دندان سنتی استفاده می‌کند، تنها حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد دندان‌های طبیعی است. این محدودیت باعث می‌شود بیمار از خوردن غذاهای سفت، گوشت، میوه‌های فیبردار و ته دیگ محروم شود که خود منجر به سوءتغذیه و مشکلات گوارشی می‌گردد. اوردنچر دندان به دلیل اتصال مستقیم به ایمپلنت، قدرت جویدن را تا ۷۰ الی ۸۰ درصد دندان طبیعی بازیابی می‌کند و بیمار می‌تواند با خیال راحت انواع خوراکی‌ها را میل کند.

۴. آزادی کام (سقف دهان) و بهبود حس چشایی

در ساخت دست دندان سنتی برای فک بالا، جهت ایجاد مکش و خلاء، لایه آکریلی باید تمام سقف دهان (کام) را بپوشاند. پوشانده شدن کام علاوه بر ایجاد حس کلافگی و تهوع در برخی بیماران، بافت‌های گیرنده طعم و دما را می‌پوشاند و لذت غذا خوردن را به شدت کاهش می‌دهد. در اوردنچر دندان به دلیل گیر قوی ایمپلنت‌ها، نیازی به پوشش کامل سقف دهان نیست و بیس پروتز به صورت نعل اسبی ساخته می‌شود؛ در نتیجه سقف دهان کاملاً آزاد مانده و حس چشایی و لذت تغذیه بازمی‌گردد.

۵. سلامتی بافت لثه و عدم ایجاد زخم

حرکت و اصطکاک مداوم دست دندان سنتی روی لثه‌ها باعث ایجاد زخم‌های دردناک، آفت و التهاب‌های مزمن می‌شود. در اوردنچر به دلیل عدم جابه‌جایی پروتز و توزیع متوازن نیروها روی ایمپلنت‌ها، بافت لثه تحت فشار موضعی قرار نگرفته و بیمار هیچ‌گونه زخمی را تجربه نمی‌کند.